ՄԻ ՀՈՒՇԱՏԱԽՏԱԿԻ ԽՃՃՎԱԾ ՄԻ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆ

2018-03-30 16:41:51

 

Մի հուշատախտակի վերաբերյալ.
Տարիներ առաջ Բրյուսովի անվան օտար լեզուների համալսարանի Թումանյան փողոցի մուտքից ոչ հեռու տեղադրվեց մի հուշատախտակ, որտեղ նշված է հետևյալը. «Այստեղ 1951-1955 թթ. սովորել է Խորհրդային Միության հերոս լեգենդար հետախույզ Գևորգ Վարդանյանը»:
Խոսք չկա, իհարկե, կարևոր և խրախուսելի է Հայաստանի պատմության ամենատարբեր ժամանակահատվածներում և բնագավառներում գործունեություն ծավալած հայազգի գործիչների վերաբերյալ տեղեկատվության հանրայնացումը, մանավանդ որ իրենց կյանքի որոշ դրվագներ որևէ կերպ առնչվել են նաև մեր՝ հայաստանյան իրականության հետ: Սակայն եկեք ուշադրություն դարձնենք մի շատ կարևոր հանգամանքի վրա: Երբ տեղադրվում է նմանատիպի հուշատախտակ, կարծում ենք, որ պատվիրատուն նախ պետք է մանրակրկիտ ստուգաբանի այդ հուշատախտակի բովանդակության ճշտությունը՝ հետագայում բազում թյուրըմբռնումներից խուսափելու նպատակով:
Օրինակ, երբ նշված հուշատախտակի վրա բառացիորեն գրվում է՝ «Այստեղ 1951-1955 թթ. սովորել է...», ի՞նչ է դա նշանակում: Կոնկրետ այդ շենքի մասի՞ն է խոսքը: Մինչդեռ հայտնի է, մանավանդ հին երևանցիներին, որ Բրյուսովի համալսարանը վերջնականապես այս շենք է տեղափոխվել 1990-ականների կեսերին, և մինչ այդ բուհն իր երկարամյա գործունեությունը ծավալել է լրիվ այլ տարածքներում: Իսկ ահա այս նշված շենքում, Թումանյան 42 հասցեով, խորհրդային տարիներին երկար տասնամյակներ շարունակ տեղակայված էր և բավականին արդյունավետ գործում էր այդ ժամանակաշրջանի մեկ այլ բավականին հայտնի ուսումնական հաստատություն՝ Երևանի Կապի տեխնիկումը:
Վիքիպեդիայի տվյալները մեզ հուշում են, որ երջանկահիշատակ հետախույզը իրոք ուսանել է Բրյուսովի անվան համալսարանում, որն այն ժամանակ դեռ ինստիտուտ էր: Ուրեմն, միանշանակ ճիշտ կլիներ, որ այս հուշատախտակի տեքստը ընդամենը ձևակերպված լիներ հետևյալ կերպով. «Այս բուհում 1951-1955 թթ. սովորել է...»: Թե չէ այնպես է ստացվում, որ Գևորգ Վարդանյանը այդ տարիներին սովորել է Երևանի Կապի տեխնիկումում:

ՌՈՒԲԵՆ ՇՈՒԽՅԱՆ

ՄԵԳԱՊՈԼԻՍ, ՄԱՐՏԻ 30: Տարիներ առաջ Բրյուսովի անվան օտար լեզուների համալսարանի Թումանյան փողոցի մուտքից ոչ հեռու տեղադրվեց մի հուշատախտակ, որտեղ նշված է հետևյալը. «Այստեղ 1951-1955 թթ. սովորել է Խորհրդային Միության հերոս լեգենդար հետախույզ Գևորգ Վարդանյանը»:


Խոսք չկա, իհարկե, կարևոր և խրախուսելի է Հայաստանի պատմության ամենատարբեր ժամանակահատվածներում և բնագավառներում գործունեություն ծավալած հայազգի գործիչների վերաբերյալ տեղեկատվության հանրայնացումը, մանավանդ որ իրենց կյանքի որոշ դրվագներ որևէ կերպ առնչվել են նաև մեր՝ հայաստանյան իրականության հետ: Սակայն եկեք ուշադրություն դարձնենք մի շատ կարևոր հանգամանքի վրա: Երբ տեղադրվում է նմանատիպի հուշատախտակ, կարծում ենք, որ պատվիրատուն նախ պետք է մանրակրկիտ ստուգաբանի այդ հուշատախտակի բովանդակության ճշտությունը՝ հետագայում բազում թյուրըմբռնումներից խուսափելու նպատակով:


Օրինակ, երբ նշված հուշատախտակի վրա բառացիորեն գրվում է՝ «Այստեղ 1951-1955 թթ. սովորել է...», ի՞նչ է դա նշանակում: Կոնկրետ այդ շենքի մասի՞ն է խոսքը: Մինչդեռ հայտնի է, մանավանդ հին երևանցիներին, որ Բրյուսովի համալսարանը վերջնականապես այս շենք է տեղափոխվել 1990-ականների կեսերին, և մինչ այդ բուհն իր երկարամյա գործունեությունը ծավալել է լրիվ այլ տարածքներում: Իսկ ահա այս նշված շենքում, Թումանյան 42 հասցեով, խորհրդային տարիներին երկար տասնամյակներ շարունակ տեղակայված էր և բավականին արդյունավետ գործում էր այդ ժամանակաշրջանի մեկ այլ բավականին հայտնի ուսումնական հաստատություն՝ Երևանի Կապի տեխնիկումը:


Վիքիպեդիայի տվյալները մեզ հուշում են, որ երջանկահիշատակ հետախույզը իրոք ուսանել է Բրյուսովի անվան համալսարանում, որն այն ժամանակ դեռ ինստիտուտ էր: Ուրեմն, միանշանակ ճիշտ կլիներ, որ այս հուշատախտակի տեքստը ընդամենը ձևակերպված լիներ հետևյալ կերպով. «Այս բուհում 1951-1955 թթ. սովորել է...»:

Թե չէ այնպես է ստացվում, որ Գևորգ Վարդանյանը այդ տարիներին սովորել է Երևանի Կապի տեխնիկումում:

 




Բլոգ

Եկեք սիրենք մերը, այն, որ սիրով է արված, այն, որ տարիների գիշեր ու զօր աշխատանքի արդյունք է

Եկեք սիրենք մերը, այն, որ սիրով է արված, այն, որ տարիների գիշեր ու զօր աշխատանքի արդյունք է։ Եկեք փայփայենք այն ամենը, ինչը մեր երկրի զարգացմանն է տանում։ Ուրիշ ճանապարհ չկա։

Ավելին »